ВОКУНИШ. Дар бораи амалҳои хоинона, сияҳкорона, сӯистифода аз ислом, тафриқаандозии ТЭТ ҲНИ, ки ҳоло ҳам саркардагони ватанфурӯши ин ҳизби хунхор  аз хориҷ  давлат ва Ҳукумати Тоҷикистонро сиёҳ ва бадном менамоянд,   сокинони кишвар маълумоти муккамал доранд.  Дар ибтидо роҳбарони ин ҳизб дар сояи ислом паноҳ шуда, мақсади аслии худро ифшо наменамуданд.

ВОКУНИШ. Миллати сарбаланди тоҷик тули ҳазорсолаҳои таърих ҳама чизро дид: бедавлатию соҳибдавлатӣ, садоқати фарзандони бонангу ор ва хиёнати фарзандони фурухташуда, иғвою дасиса ва хиёнати руҳониёни дин ва ғасбу куштори бародар бо дасти бародар ва ғайра. Аммо шояд боре ба худ суол накардем, ки ин ҳамаро сабаб чи буд?

ВОКУНИШ. Барои ба ҳадафҳои сиёсӣ расидан аксаран ташкилотҳои экстремистӣ ба боварии динии шахсон таъсир расонида, онҳоро ба ақидаҳои дуруғини худ думболагир мекунанд, ки гўё сиёсати давлатдорӣ бар зидди ақидаҳои динии онҳост. Бояд ҷиддан таваҷҷуҳ дод, ки қурбони терроризм дар ин ё он минтақа асосан ҷавонон мебошанд.

ВОКУНИШ. Боиси қайд кард, ки Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ – Пешвои миллат муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми имсолаи худ ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон (22.12.2017) қайд доштанд, ки “дар соле, ки сипарӣ шуда истодааст, мо шоҳиди содир шудани амалҳои мудҳиши террористӣ дар Осиёву Африқо ва Аврупову Амрико гардидем ва қариб рӯзе нест, ки сокинони ин ё он гӯшаи ҷаҳон қурбони ҷиноятҳои террористӣ нагарданд”.