ВОКУНИШ. Ваҳдат - беҳтарин неъмати ҳаёти инсон, орзӯву армон, таҳкими давлат, наҷоти миллат, рушду нумӯ ва ҳастии инсон дар ҳар давру замон аст. Ваҳдат ва сулҳи умумибашарии Тоҷикистон мавқеву мақоми онро дар бисёр мамлакатҳои бурунмарзӣ дар миқёси ҷаҳон овозадор намуд. Тоҷикистонро имрӯз мамолики дунё чун давлати ягона, соҳибистиқлол, дорои фарҳанги қадиму воло мешиносанд.

АНДЕША. Ҷомеаи муосир, ки пур аз таҳаввулоту бархурдҳо буда, рақобати давлатҳои абарқудрат дар васеъ кардани доираи нуфузи худ дар ҷаҳон шиддат мегирад, падидаҳои экстремистиву террористидошта низ дар шаклу қолабҳои нави харобиовар зуҳур карда истодаанд. Терроризму экстремизм падидаи нав нест, аммо солҳои охир ба вабои аср ва омили хушунату ваҳшат ва таҳдид ба амнияти ҳар як кишвар ва сокини сайёра табдил ёфтааст.

АНДЕША. Ибтидои асри XXI бо ташкили ниҳоди нави муносибатҳои байналмилалӣ дар Осиёи Марказӣ шуруъ шуд. Давлатҳои ҷавони соҳибихтиёр, ки баъд аз пош хурдани Иттиҳоди шӯравӣ ба вуҷуд омаданд, бо қадамҳои мустаҳкам ҳамчун субъекти геополитикӣ ба ҷомеаи ҷаҳонӣ  шомил гаштанд.  Дар масири ба Шарқ равона шудани қудрат ва нуфузи глобалӣ, тамоми акторҳои фаъоли байналмилалӣ кӯшиш менамоянд нуфузу иштироки худро дар Осиёи Марказӣ зиёд намоянд.

ВОКУНИШ. Терроризму экстремизм ватан, дин, мазҳаб надоранд, балки он хатари воқеӣ ба ҷомеаи ҷаҳонист. Терроризм чун вабои асри ХХ1 имрӯз тамоми ҷаҳонро ба ташвиш овардааст.