ЁВОН. Дар доираи Соли шинохти бештари манфиатҳои миллӣ. Бо мақсади баррасии Барномаи пешазинтихоботии номзади ҲХДТ ба мансаби Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон дар деҳаи Калфи Сабади Ҷамоати деҳоти Ситораи Сурх вохӯрӣ баргузор гардид.

Дастоварду пешравиҳо маҳсули заҳмати софдилонаи халқи азизи Тоҷикистон буда, моро водор месозанд, ки дар ояндаи наздик бо ҳисси баланди масъулиятшиносӣ фаъолият кунем ва барои ҳар як сокини мамлакат  зиндагии шоиставу  шароити  беҳтарро муҳайё намоем.

ВОКУНИШ. Қисми 4 ва 5-и филми мустанади “Хиёнат”-ро тамошо  кардем. Ростӣ аз саргузашти талхи даврони ҷанги таҳмилии Тоҷикистон хабар доштем, аммо то ин ҳад, ки дар ин қисматҳои филм шоҳид шудем, бохабар набудем. Ҳамаи ин як сенарияи махсусе будааст, ки аз ҷониби хоҷагони хориҷӣ таҳрезӣ гашта, ба воситаи гурӯҳҳои наҳзатӣ, ки барои онҳо пулу  мол, мансаб боло аз ҳамагуна арзишҳои инсонист, амалӣ гаштаанд.

ВОКУНИШ. Баъди тамошои филми мустанади «Хиёнат» андешае дар сарам чарх мезанад, ки бо кадом дидаю рӯ имрӯз наҳзатиён аз хориҷ истода, чониби кишвари азизи мо сангпартоӣ мекунанд. Охир он кирдорҳои разилонае, ки онҳо дар солҳои навадум нисбати халқи худ анҷом додаанд ҳоло аз хотири мардум фаромӯш нашудааст. Ба ивази пулу мол, курсӣ ба тамоми амоли зишт даст заданд, то ки  супориши хоҷагони хориҷияшонро иҷро намоянд.