АНДЕША. “Иди Наврӯзро, ки бо фарорасии он гармии ҷонбахши баҳорӣ оғоз меёбад, ҷашни шукӯҳи тамомӣ ва овони эҳёи он гуфтаанд. Вокеан, Наврӯз давраест, ки Замин ба меҳвари Хуршед баромада, рӯзу шаб баробар мешавад ва куллаи инсону мавҷудотро рӯҳу равони тоза бахшида, ба ояндаи нек, рӯзгори обод ва пешрафту созандагӣ ҳидоят мекунад”.

Даҳсолаи байналмилалии амал «Об барои рушди устувор», солҳои 2018-2028



























