ВОКУНИШ. Аз нишасти САХА, ки тариқи расонаҳои иҷтимоӣ паҳн карда шуд, боз ҳамон чоргонаи манфиатхоҳ бо далолии Мухидин Кабирӣ домани нопоки худро дар гиребони дигарон пок кардан мехоҳанд. Барои мисол иқтибос аз харзагӯиҳои Мухидин Кабирӣ: «Мо ба ин назарем, забони шантажу таҳдид, ки тавассути он ҳукумати Тоҷикистон бо мардуми худаш (шумо Кабирӣ аз кадом мардумед?

ВОКУНИШ. Дар ибтидои ба даст овардани Истиқлолияти давлатӣ ба сари мардуми мо душвориҳои зиёде бор гардид. Гирдиҳамоии бардавом ва ахиран сар задани ҷанги шаҳрвандӣ Тоҷикистонро аз мероси Давлати Шуравӣ ки ҳаққи ҳалоли давлат ва миллати мо буд, маҳрум сохт. Касе намедонист, ки сабабгори ин ҷангу ҷанҷол кист, дар пайи он чӣ мақсаде ниҳон аст.

ВОКУНИШ. Баъди тамошои навор ва огоҳи пайдо намудан аз ҷаласаи ОБСЕ дар Варшава, ки дар охир байни намояндагони Ҳукумати Тоҷикистон ва намояндаи ташкилоти экстремисти террористии Ҳизби наҳзати ислом низоъ ва занозани ба амал меояд, дар ҳавзаи интихоботии № 31 ба интихобкунандагонам вохӯрда, онҳоро аз ин ҳодиса огоҳ намудам ва фикрашонро дар бораи рафтори намояндагони Тоҷикистон пурсидам.

ВОКУНИШ. Истиқлолият ин неъмати бузурге ҳаст, ки баробари ба даст овардан, нуру зиё, меҳру вафо, ободию озодӣ, ҳамфикрию ҳамзистӣ ва осоиштагиву абадиятро ба мардуми бузурги тоҷик ва Тоҷикистони азиз овард.