Декабр 2018

“Анҷумани озодандешони тоҷик” думи буридаи ТЭТ ҲНИ мебошад

ВОКУНИШ. Дар шароити дигаргуниҳои бузурги минтақавӣ ва ҷаҳони муосир, дар айёми пурҳаводису пурихтилоф, дар овони муборизаҳои шадиди абарқудратҳои ҷаҳон ва дар марҳилаи пуртазоди талошҳои идеологӣ зиндагӣ дорем. Терроризм, ифротгароӣ, амалиётҳои ҳаракатҳои тундраву хиёнатпеша, таъсиси ҳар гуна созмону анҷуманҳои ифротӣ дар ҷаҳони муосир пайваста кӯшиши доман паҳн намудан мекунанд.

Нашъамандӣ – вабои аср!

АНДЕША. Нашъамандӣ ба тамоми узвҳои инсони истеъмолкунандаи маводи нашъаовар, аз қабили асаб, гурда, дил ва дигар узвҳои дарунӣ таъсири манфӣ расонида, шахси муътодро ҷавонмарг месозад.

Ташаккули фарҳанги техникии мардум ҷиҳати истифодаи дуруст аз технологияи муосир ва шабакаҳои иҷтимоӣ бо мақсади пешгирӣ аз хатарҳои марбут ба истифодаи нодурусти онҳо

АНДЕША. Дар шароити муосир масъалаи шакли истифодаи шабакаҳои иҷтимоӣ ва дар маҷмуъ технологияи навин ба яке аз масъалаҳои доғи рӯз табдил ёфтааст. Зеро василаҳои техникии муосир дар баробари фоидаи рӯзафзун ва осон гардонидани робитаи байниҳамдигарии инсонҳо, ҳамзамон ба манбаи сохтакориву аввомфиребӣ ва тафриқаангезиву воситаи паҳншавии ақидаҳои иртиҷоӣ табдил ёфтааст.

Терроризм ва экстремизм: моҳият, сабабҳои авҷгирӣ ва роҳҳои пешгирии он

АНДЕША. Дар охири қарни XX ва ибтидои садаи XXI инсоният ба хатари ҷиддие мисли терроризм ва экстремизм рӯ ба рӯ шуд, ки ба бақои одаму олам таҳдид мекунад.

Идеология ва ҷавонон

АНДЕША. Дар шароити соҳибистиқлолӣ ва рушду такомулёбии мамлакат дар робита ба тақозои ҷомеаи муосир дарёфт ва ташаккули заминаҳои гуногуни мусоидаткунанда ба таҳкими муносибатҳои ҷамъиятии ташкилӣ-сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоӣ-фарҳангии аҳолӣ ва дар ин замина устувор гардонидани рукнҳои идоракунии давлатӣ зарурат пайдо кардааст.

"Озодандешон"-и наҳзатӣ ғуломи шайтон ҳастанд

ВОКУНИШ. Баъд аз пош хӯрдани ИҶШС ҷумҳурии мо низ дар қатори дигар давлатҳои пасошуравӣ истиқлолияти комил ба даст овард. Аммо кӯрбинону нотавонбинони миллати тоҷик зери таъсири омилҳои беруна ва абарқудратҳо ҷумҳурии моро ба ҷанги таҳмилӣ-шаҳрвандӣ кашониданд. Дар он замонҳо миллат дар ҳоли парокандагӣ ва давлат дар як вазъияти нестшавӣ қарор доштанд.

Аз байн бурдани таассуби динӣ ва хурофотпарастӣ бо ҳадафи солим нигоҳ доштани маънавиёти ҷомеа

АНДЕША. Сатҳи маънавиёти ҷомеа муайянкунандаи сатҳи тамоми ҷанбаҳои ҳаёти он мебошад. Ҳар қадар маънавиёти ҷомеа солим бошад, ҳамон андоза давлат ба пешравию муваффақиятҳо ноил мегардад.

Проблемаҳои ҳифзи манфиатҳои миллӣ дар раванди ҷаҳонишавӣ

АНДЕША. Дигаргуниҳои куллӣ дарсохтори геополитики ҷомеаи ҷаҳонӣ ва тағйироти системаи иҷтимоӣ – сиёсӣ аз он шаҳодат медиҳанд, ки ҷаҳони муосир тадриҷан ба давраи сифатан нави тараққиёт ворид мегардад.

Наҳзатиён бо маслиҳати ҷосусони хориҷӣ дар атрофи худ гурӯҳчаҳо сохта истодаанд

ВОКУНИШ. Имрӯз якчанд хоину ватанфурӯш, ки аз ҷавобгариҳои ҷиноятӣ ба хориҷи кишвар гурехта, хиёнатҳои худро ба халқу Ватан бо кӯмаки хоҷагони хориҷиашон таҳти пӯшишҳои сиёсиву мухолифи давлат буданҳо пинҳон намудаанд ва дар тамоми ҷаҳон фаъолияти тахрибкоронаашонро “ҳимояи арзишҳои демукросӣ” муаррифӣ кардан мехоҳанд, дар охир чун диданд макру фиребашон асар накард ва дар ин роҳи бадкорӣ ноком шуданд, боз анҷуманҳое бо номи "озодандешон"

Иҷрои муқаррароти қонунҳо асоси зиндагии шоиста!

ШАҲРИТУЗ. Вохӯрии ҳизбиён бо сокинони деҳаи Чорбоғи ҷамоати деҳоти Пахтаобод оид ба самтҳои афзалиятноки фаъолияти ҲХДТ ва Соли тақвияти робита бо маҳал гузаронида шуд.