КӮШОНИЁН: Андеша: Оила яке аз муқаддастарин ва арзишмандтарин неъматҳои зиндагии инсон ба шумор меравад. Аз замонҳои қадим то имрӯз оила ҳамчун маркази тарбия, меҳру муҳаббат, ахлоқу маърифат ва зиндагии осоишта шинохта шудааст. Ҳар шахс аввалин дарсҳои ҳаётро маҳз дар муҳити оила меомӯзад. Муҳаббати падару модар, тарбияи нек, эҳтироми калонсолон ва ғамхорӣ нисбати якдигар ҳама аз оила оғоз меёбад.
Аз ҳамин сабаб, дар тамоми ҷаҳон Рӯзи оила бо эҳтироми хосса ҷашн гирифта мешавад. Рӯзи оила на танҳо як санаи ҷашнӣ, балки рӯзи андеша дар бораи аҳамияти оила дар зиндагии инсон ва ҷомеа мебошад. Ин рӯз ба ҳар яки мо хотиррасон мекунад, ки оила сарчашмаи хушбахтӣ, оромӣ ва муваффақияти инсон аст.
Тарбияи фарзанд аз муҳити оила оғоз меёбад. Кӯдак аввалин сухан, аввалин қадам ва аввалин одобро аз падару модар меомӯзад. Агар муҳити оила солим ва пур аз меҳру муҳаббат бошад, фарзанд низ боахлоқ, меҳрубон ва донишманд ба воя мерасад.
Падару модар дар тарбияи фарзанд нақши бисёр муҳим доранд. Онҳо бояд барои фарзандон намунаи ибрат бошанд.
Одобу ахлоқи хуб, ростқавлӣ, меҳнатдӯстӣ ва эҳтиром ба дигарон аз муҳити оила сарчашма мегирад. Агар фарзанд дар оила муҳаббат ва дастгириро эҳсос кунад, дар оянда шахси боэътимод ва муфид барои ҷомеа мегардад.
Имрӯзҳо дар шароити рушди технология ва таъсири гуногуни ҷомеа, масъулияти оила боз ҳам бештар шудааст. Волидон бояд барои тарбияи дурусти фарзандон диққати махсус диҳанд, то онҳо шахсони босавод, ватандӯст ва инсондӯст ба камол расанд.
Оилаи хушбахт танҳо бо меҳру муҳаббат ва ҳамдигарфаҳмӣ устувор мемонад. Дар ҳар хонадон эҳтироми байни ҳамсарҳо, ғамхорӣ нисбати фарзандон ва қадршиносии калонсолон бояд ҷой дошта бошад. Вақте ки аъзои оила якдигарро дастгирӣ мекунанд, дар он хонадон муҳити оромӣ ва хушбахтӣ ҳукмфармо мегардад.
Муҳаббат оиларо мустаҳкам мекунад. Агар байни аъзои оила меҳрубонӣ ва эҳтиром бошад, мушкилиҳои зиндагӣ осонтар паси сар мешаванд. Ҳамдигарфаҳмӣ низ барои пешгирии нофаҳмиҳо бисёр муҳим аст. Одамон бояд фикри якдигарро гӯш кунанд, ба ҳамдигар кумак расонанд ва дар ҳама ҳолат паҳлуи ҳам бошанд.
Дар фарҳанги тоҷикон эҳтироми падару модар ҷойгоҳи махсус дорад. Падару модар тамоми умри худро барои тарбия ва хушбахтии фарзандон сарф мекунанд. Онҳо мехоҳанд фарзандонашон соҳиби илму дониш ва зиндагии хуб бошанд.
Аз ин рӯ, фарзандон бояд ҳамеша заҳмати волидонро қадр намоянд, ба онҳо эҳтиром гузоранд ва ғамхорашон бошанд. Сухани нек, муносибати хуб ва ёрӣ расонидан ба падару модар яке аз вазифаҳои муқаддаси ҳар фарзанд мебошад.
Оилаи солим асоси ҷомеаи солим аст. Агар дар ҷомеа оилаҳои хушбахт зиёд бошанд, он ҷомеа пешрафта ва ором мегардад. Дар чунин ҷомеа ҷавонон боодобу донишманд ба воя мерасанд ва барои ободии Ватан саҳм мегузоранд.
Давлат низ ба масъалаи ҳифзи оила ва тарбияи фарзанд аҳамияти калон медиҳад. Зеро пешрафти миллат аз оила оғоз мешавад. Оила на танҳо муҳити зиндагии инсон, балки мактаби аввалини ахлоқу маърифат аст.
Арзишҳои оилавӣ аз ҷумла муҳаббат, вафодорӣ, эҳтиром, садоқат ва ғамхорӣ мебошанд. Ин арзишҳо бояд дар ҳар хонадон ҳифз шаванд. Вақте ки фарзандон дар муҳити дорои арзишҳои нек ба воя мерасанд, онҳо низ дар оянда оилаи солим бунёд мекунанд.
Имрӯз баъзе мушкилоти ҷомеа аз кам шудани таваҷҷуҳ ба арзишҳои оилавӣ сар мезананд. Аз ҳамин сабаб, ҳар як инсон бояд барои нигоҳ доштани муҳити солими оила кӯшиш намояд.
Кенҷаева Саодат-мудири шӯъбаи кор бо занони КИ ҲХДТ дар ноҳияи Кӯшониён
